เปรียบเทียบสินเชื่อ SME ไม่มีหลักทรัพย์ 

เขียนโดย : Editorial Team – EASYCASHFLOWS 

ตรวจทานตามนโยบายบรรณาธิการ : นโยบายบรรณาธิการและการอัปเดตเนื้อหา

อัปเดตล่าสุด : 19 มกราคม 2569 

เวลาพูดถึง สินเชื่อเพื่อธุรกิจ โดยเฉพาะกลุ่ม สินเชื่อธุรกิจ SME แบบไม่ใช้หลักทรัพย์ค้ำประกัน เจ้าของกิจการจำนวนมากมักเริ่มจากคำถามที่เข้าใจได้ดี เช่น

• “ธนาคารไหนดอกเบี้ยถูกสุด?”

• “ที่ไหนอนุมัติง่ายสุด?”

• “ขอ เงินกู้ด่วน ได้ไหม เพราะเงินหมุนไม่ทันแล้ว”

แต่พอได้ “ใบข้อเสนอสินเชื่อ” จากหลายแห่งจริง ๆ กลับตัดสินใจยากกว่าเดิม เพราะแต่ละดีลมีทั้งค่างวด ระยะเวลาผ่อน ค่าใช้จ่ายแฝง และเงื่อนไขยิบย่อยที่ซ่อนอยู่ในสัญญา หากมองแค่ดอกเบี้ย เราอาจได้ สินเชื่อเงินกู้ ที่ “ดูดีบนกระดาษ” แต่ “ไม่เข้ารอบเงินจริง” ของธุรกิจ

บทความนี้จึงชวนคุณมองสินเชื่อแบบ “ดีลทางการเงิน” ไม่ใช่มองเฉพาะ “ดอกเบี้ยเท่าไร” เพื่อช่วยให้การ กู้SME (หรือแม้แต่การเลือก สินเชื่อเพื่อธุรกิจขนาดเล็ก) เป็นการตัดสินใจที่รอบคอบและปลอดภัยต่อกระแสเงินสดในระยะยาว โดยครอบคลุม 5 ส่วนสำคัญดังนี้

1. เกณฑ์เทียบสินเชื่อ SME ไม่มีหลักทรัพย์ที่ควรดูให้ครบ

2. วิธีใช้ตารางเปรียบเทียบข้อเสนอให้เห็นภาพ

3. ดีลแบบไหนเหมาะ–ไม่เหมาะกับธุรกิจในสถานการณ์ต่าง ๆ

4. ตัวอย่างสถานการณ์จริง พร้อมอ้างอิงโปรแกรมสินเชื่อในตลาดปี 2567–2568

5. สรุปมุมคิด สำหรับใช้เป็นเช็กลิสต์ก่อนเซ็นเอกสารกู้

คู่มือภาพรวมทั้งหมด | เช็กคุณสมบัติของฉัน | เช็กลิสต์เอกสาร 

1) เกณฑ์เทียบ: ดูอะไรบ้างเวลามีข้อเสนอสินเชื่อหลายดีล

เมื่อคุณมีข้อเสนอสินเชื่อจาก 2–3 แห่ง สิ่งแรกที่ควรทำคือ “จับทุกดีลมาอยู่บนกระดาษแผ่นเดียวกัน” แล้วเทียบให้ครบอย่างน้อย 6 แกนต่อไปนี้

1. โครงสร้างวงเงินและวิธีใช้

ให้ดูว่า “วงเงินที่ได้” สอดคล้องกับขนาดธุรกิจหรือไม่ เช่น เทียบกับยอดขายต่อปี/กำไรขั้นต้น และดูว่าใช้ได้แบบใด

• เป็นเงินก้อนครั้งเดียว (Term Loan) หรือ

• เป็นวงเงินหมุนเวียน (OD / Revolving / Working Capital) หรือ

• เป็นแบบผสม

ตรวจเพิ่มอีก 2 จุดที่มักถูกมองข้าม

• ต้องเบิกใช้ภายในกี่เดือน

• หากเบิกใช้ไม่ครบ มีค่าธรรมเนียมหรือเงื่อนไขบังคับหรือไม่

ทำไมสำคัญ: บางดีลวงเงินดูสูง แต่บังคับเบิกเต็มหรือจำกัดวิธีใช้ จนไม่ตรง “แพตเทิร์นเงินสด” ของธุรกิจจริง ๆ ส่งผลให้เงินเข้า–ออกไม่สมดุล และกลายเป็นภาระโดยไม่จำเป็น

2. ภาระจ่ายคืนต่อเดือน (ไม่ใช่แค่ดอกเบี้ย)

สำหรับแต่ละดีล ขอให้เขียนตัวเลข 3 ค่าไว้คู่กันเสมอ

• ค่างวดต่อเดือน/ยอดชำระขั้นต่ำ

• ระยะเวลาผ่อน (24, 36, 60 เดือน เป็นต้น)

• หากเป็นวงเงินหมุนเวียน ให้ดูยอดดอกเบี้ยขั้นต่ำต่อเดือนเมื่อมีการใช้วงเงินจริง

**ตัวอย่างคำนวณ (เพื่อเทียบภาระจ่ายคืนให้เห็นภาพ)**

- สมมติขอกู้ 2,000,000 บาท ระยะเวลา 60 เดือน ดอกเบี้ยเฉลี่ย 14% ต่อปี

- ค่างวดผ่อนแบบงวดคงที่โดยประมาณ ≈ 46,500 บาท/เดือน

- รวมจ่ายตลอดสัญญาโดยประมาณ ≈ 2.79 ล้านบาท (ดอกเบี้ยรวม ~ 0.79 ล้านบาท)

หมายเหตุ: ตัวเลขเป็น “ตัวอย่างเพื่อการเปรียบเทียบ” ไม่ใช่ใบเสนอจริง (เพราะอัตราจริง/ค่าธรรมเนียม/วิธีคิดดอกเบี้ยอาจต่างกันในแต่ละธนาคาร)

แล้วถามตัวเองอย่างตรงไปตรงมาว่า

“ถ้ายอดขายลดลง 20–30% ต่อเนื่อง 3–6 เดือน ธุรกิจยังจ่ายไหวหรือไม่?”

หากคำตอบคือ “ไหวแบบลุ้น” ดีลนั้นอาจเสี่ยงเกินไปสำหรับสภาพธุรกิจตอนนี้ ต่อให้เป็น เงินกู้ SME ที่ได้อนุมัติ ก็อาจกระทบสภาพคล่องในระยะถัดไป

3. เกณฑ์อนุมัติและเอกสาร

สถาบันการเงินไม่ได้ดูแค่ “ยอดขายเท่าไร” แต่ให้ความสำคัญกับคุณภาพเอกสาร เช่น

• งบการเงิน: มีหรือไม่ อัปเดตหรือไม่

• Statement: เงินเข้า–ออกสม่ำเสมอในบัญชีธุรกิจหรือไม่

• เอกสารภาษี: ภ.พ.30 / ภ.ง.ด. / ภ.พ.50 ฯลฯ

• เอกสารประกอบอื่น: สัญญางาน ใบแจ้งหนี้ ยอดขายผ่านระบบดิจิทัล ฯลฯ

ในตลาดช่วงปี 2567–2568 มีโปรแกรมสินเชื่อจากหลายสถาบันที่พยายามใช้ “ข้อมูลธุรกิจจริง” มาประกอบการพิจารณา มากกว่าการดูทรัพย์สินเพียงอย่างเดียว เช่น โครงการสำหรับ SME ที่มี บสย.ช่วยค้ำประกันบางส่วน หรือโครงการสำหรับผู้ประกอบการรายย่อยที่วงเงินไม่สูงแต่เน้นวินัยเอกสารและการพัฒนาองค์ความรู้ควบคู่กัน

สาระสำคัญ: เกณฑ์อนุมัติสะท้อนว่า “คุณภาพเอกสารและพฤติกรรมทางการเงิน” ส่งผลต่อโอกาสอนุมัติและวงเงินอย่างมาก โดยเฉพาะสินเชื่อที่เป็น แหล่งเงินทุนไม่มีหลักทรัพย์

4. ค่าใช้จ่ายแฝงและค่าธรรมเนียมทั้งหมด

อย่าดูแค่ดอกเบี้ยต่อปี ให้รวมต้นทุนทั้งหมด เช่น

• ค่าธรรมเนียมจัดสินเชื่อ

• ค่าเอกสาร/ทำนิติกรรม (ถ้ามี)

• ค่าธรรมเนียมรายปีของวงเงิน (ถ้ามี)

• ค่าค้ำประกัน (เช่น บสย. ในบางโปรแกรม)

แล้วค่อยประเมิน “ต้นทุนแท้จริง” หรือ Effective Cost เพื่อใช้เป็นฐานเปรียบเทียบอย่างยุติธรรม

5. ความยืดหยุ่นของเงื่อนไข

ตรวจเงื่อนไขที่เกี่ยวกับความยืดหยุ่น เช่น

• ปรับโครงสร้างหนี้ได้หรือไม่ หากธุรกิจต้องชะลอการเติบโต

• มีค่าปรับปิดก่อนกำหนดหรือไม่

• มีข้อกำหนดเรื่องยอดเงินคงเหลือในบัญชี/การเดินบัญชีขั้นต่ำหรือไม่

• มี Covenant (ข้อกำหนดทางการเงิน) แบบใด เช่น DSCR ขั้นต่ำ หรือข้อจำกัดก่อหนี้เพิ่ม

ข้อควรระวัง: ดีลดอกเบี้ยถูกแต่เงื่อนไขแข็งมาก อาจไม่เหมาะกับธุรกิจที่ยอดขายผันผวนตามฤดูกาล

6. ความเสี่ยงต่อ “สายป่าน” ของกิจการ

ให้ประเมินผลกระทบต่อสายป่านอย่างเป็นระบบ เช่น

• ค่างวดรวม (หนี้เดิม + หนี้ใหม่) คิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ของรายได้ต่อเดือน

• เมื่อกู้เพิ่มแล้ว DSCR (ความสามารถชำระหนี้) ดีขึ้นหรือแย่ลง

• หากใช้วงเงินเต็ม ธุรกิจยังมี Buffer รับเหตุฉุกเฉินได้กี่เดือน

มุมมองนี้ช่วยให้เราไม่มองสินเชื่อเป็นแค่ “เงินก้อนเข้าบัญชี” แต่เห็นความเสี่ยงต่อธุรกิจใน 2–3 ปีข้างหน้า

2) ตารางเปรียบเทียบ: ดึงทุกดีลมาอยู่หน้าเดียวกัน

เมื่อได้ข้อเสนอ 2–3 แห่ง แนะนำให้ทำตารางใน Excel/Google Sheets โดยใช้หัวตารางเช่น

• ธนาคาร/โปรแกรม

• วงเงินที่ขอ (ใช้ฐานเท่ากัน เช่น 2 ล้านบาท)

• ค่างวดต่อเดือน/ระยะเวลาผ่อน

• วิธีใช้วงเงิน (เงินก้อน/วงเงินหมุนเวียน/ผสม)

• ค่าธรรมเนียมตั้งต้น + รายปี + ค่าค้ำ (ถ้ามี)

• เอกสารสำคัญที่ต้องใช้

• ข้อสังเกตด้านความยืดหยุ่น/เงื่อนไข

**แนะนำเพิ่ม 2 คอลัมน์ในตาราง (ช่วยกันพลาดเรื่องต้นทุนแฝง)**

1) “ต้นทุนแท้จริงต่อปี (โดยประมาณ)”  

- ถ้าเป็นค่าธรรมเนียมแบบหักครั้งเดียวในดีลสั้น (เช่น 60–120 วัน) ให้ลองแปลงเป็นต้นทุนรายปีคร่าว ๆ:

  ต้นทุนรายปีโดยประมาณ ≈ (ค่าธรรมเนียม% ÷ จำนวนวัน) × 365

2) “ผลกระทบต่อกระแสเงินสด”  

- ระบุว่าเงินเข้าแบบ “ก้อนเดียว”, “ทยอยใช้”, หรือ “หักยอดขาย/หักรายรับ” เพราะภาระจริงจะต่างกันมากแม้ดอกเบี้ยดูใกล้กัน

จากนั้น “แปลงทุกดีลให้อยู่ในฐานเดียวกัน” เช่น สมมติฐานกู้ 2 ล้านบาทเท่ากัน คุณจะเห็นความต่างชัดขึ้นว่า

• ดีลไหนค่างวดสูงแต่จบหนี้เร็ว

• ดีลไหนค่างวดเบาแต่ระยะยาว ทำให้ดอกเบี้ยรวมสูง

• ดีลไหนมีค่าธรรมเนียมย่อยที่ทำให้ต้นทุนจริงสูงกว่าที่คิด

3) เหมาะ/ไม่เหมาะ: ดีลแบบไหนเข้ากับธุรกิจของคุณ

แทนที่จะถามว่า “ดีลไหนดีที่สุด” ให้ถามว่า

“ในสเตจนี้ของธุรกิจเรา ดีลแบบไหนเสี่ยงน้อยที่สุดและคุ้มที่สุด”

กรณีที่ 1: SME รายย่อม–กลางที่ตั้งหลักแล้ว

ตัวอย่างเช่น รายได้เกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี มีสเตทเมนต์และภาษีพอสมควร แต่ไม่มีทรัพย์สินในชื่อบริษัทมากนัก
กลุ่มนี้มักเริ่มจากสินเชื่อที่ไม่ใช้หลักทรัพย์ค้ำประกันและอาจมีการค้ำประกันภาครัฐร่วม (ตามเงื่อนไขโครงการ) แล้วนำมาเทียบกับข้อเสนอจากธนาคารพาณิชย์อื่น ๆ ในตารางเดียวกัน

เงื่อนไขสำคัญ: หากค่างวดไม่กินสัดส่วนรายได้มากเกินไป และคุณรับภาระค่าธรรมเนียมรวมได้ในกรอบเวลาเหมาะสม ดีลลักษณะนี้ถือว่าน่าพิจารณา

กรณีที่ 2: ผู้ประกอบการรายย่อยมากที่เริ่มจัดเอกสารให้เป็นระบบ

ในช่วงปี 2567–2568 มีโปรแกรมหลายรูปแบบที่เน้นรายย่อย/ไมโครเอสเอ็มอี วงเงินระดับหลักแสน ไม่ใช้หลักทรัพย์ค้ำประกัน และเน้นเสริมทุนควบคู่กับการพัฒนา
เหมาะสำหรับร้านเล็กที่เริ่มเดินบัญชีและยื่นภาษีอย่างจริงจัง ต้องการทุนไม่มาก แต่ต้องการ “ประวัติเครดิตที่ดี” เพื่อใช้ต่อยอดในอนาคต

กรณีที่ 3: ธุรกิจสุขภาพและความงาม/คลินิก

หลายธนาคารมีสินเชื่อที่ออกแบบตามอุตสาหกรรมหรืออาชีพ (เช่น กลุ่มสุขภาพ–ความงาม หรือวิชาชีพแพทย์) ทำให้เกณฑ์พิจารณาแตกต่างจาก SME ทั่วไป
สำหรับกลุ่มนี้ การเปรียบเทียบควรวาง “โปรแกรมทั่วไป + โปรแกรมเฉพาะทาง” ไว้ในตารางเดียว เพื่อดูวงเงินจริง ค่างวดจริง และความยืดหยุ่นเมื่อรายได้โตช้ากว่าคาด

4) ตัวอย่างสถานการณ์: ใช้ตารางเทียบแบบเจ้าของกิจการมืออาชีพ

เปรียบเทียบ 3 ธนาคาร

• SCB (ไทยพาณิชย์) – สินเชื่อมณีทันใจ
  เหมาะกับร้านค้า/แม่ค้าออนไลน์ที่มี “เงินเข้าบัญชีสม่ำเสมอ” ต้องการเงินกู้เร็ว วงเงินไม่ใหญ่มาก

  • วงเงินสูงสุด: 500,000 บาท

  • ผ่อนสูงสุด: 60 เดือน

  • ดอกเบี้ย: MRR+10% ถึง MRR+16%

  • จุดเด่น: ไม่ต้องใช้หลักทรัพย์/ไม่ต้องมีบุคคลค้ำ สมัครผ่านแอปและรู้ผลไว SCB

• Krungsri (กรุงศรีอยุธยา) – สินเชื่อพร้อมให้ ไม่ใช้หลักทรัพย์ (ลักษณะ “ซัพพลายเชน/เอกสารการค้า”)
  เหมาะกับธุรกิจที่มี ใบแจ้งหนี้/เอกสารการค้า และต้องการเงินหมุน “สั้น ๆ” เพื่อจ่ายคู่ค้า

  • วงเงิน: เบิกได้ เต็ม 100% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้/เอกสารการค้า

  • ระยะเวลา: 120 วัน

  • ดอกเบี้ย: สูงสุด MLR+1.50% ต่อปี

  • จุดเด่น: ธนาคาร จ่ายเงินให้คู่ค้าโดยตรง ลดภาระการจัดการเงินสด 

• Thai Credit (ธนาคารไทยเครดิต) – สินเชื่อ SME กล้าให้ แบบไม่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน
  เหมาะกับ SME ที่ต้องการวงเงินก้อนกลาง ๆ เพื่อเสริมสภาพคล่อง/ลงทุน และอยากผ่อนเป็นงวด

  • วงเงินสูงสุด: 7 ล้านบาท

  • ผ่อนสูงสุด: 5 ปี

  • ดอกเบี้ย: MRR + 4.94% ต่อปี

ตัวอย่างที่ 1: โรงงานเล็ก/ธุรกิจ B2B รายจ่ายก่อน รับเงินทีหลัง

โจทย์คือมีเครดิตเทอม 60 วัน เงินจมในลูกหนี้การค้า จึงต้องการเงินทุนเสริมไม่ให้ขาดสภาพคล่อง
ในตารางควรเทียบดีลที่ตอบโจทย์ “รอยต่อ 60 วัน” เช่น สินเชื่อหมุนเวียนที่อิงจากยอดเดินบัญชี เทียบกับสินเชื่อที่มีการค้ำประกันตามโครงการ (ถ้าเข้าเงื่อนไข) แล้วดูว่าดีลใดทำให้กระแสเงินสดไม่สะดุดจนต้องหันไปหาเงินนอกระบบ

ตัวอย่างที่ 2: คลินิกต้องการขยายห้องหัตถการ/ซื้อเครื่องมือ

โจทย์คือรายได้นิ่ง แต่ต้องลงทุนเพิ่ม
ตารางควรเทียบวงเงินที่ได้จริง ระยะเวลาผ่อนเทียบกับระยะคืนทุน และความยืดหยุ่นในปีแรก
โดยทั่วไป ดีลที่ “ค่างวดไม่บีบเกินไปในปีแรก” มักปลอดภัยกว่าดีลที่ให้วงเงินสูงสุดแต่ภาระจ่ายหนักเกินสายป่าน